|
Kızılcabölük; halkın geçim kaynağı % 98 dokumacılık olan, Denizli iline 55 km.uzaklıkta 1912 yılında
Belediyelik olmuş, 5641 nüfuslu şirin bir kasabadır. Kızılcabölük'ün dokumacılık tarihi araştırıldığında
bu mesleğin 16. asrın ortalarında bugün Sekizçam mevkii dediğimiz yerde bir Arap tarafından getirildiği
söylenmektedir. Dokumacılık 16.asırdan 19. asrın ortalarına kadar mekiği el ile atılan tezgahlarda yapılmış
ve mamul madde olarak yalnız düz beyaz donluk denen bezler dokunmuştur. 19.asrın ortasından itibaren desenli
alacalar dokunmaya başlanmıştır.
Has boya olarak kullanılan maddeler kan, ot kökü, zeytin yağı, sirken otu (mahalli ismi) ve keçi kanından
çıkarılan bir maya ile kırmızı ve şarabi boyalar yapılmakta iken, 1880 yıllarında Avrupadan gelen alizar,
şarabi, sarı, yeşil, siyah, çivit has boyaları kullanılmaya başlanmıştır. Dokumacılık tarihi çok eskilere
dayanan Kızılcabölük'te, hiçbir teknik ekipman kullanılmadan 16.asırdan başlayıp günümüzde tam otomatik
makinalarla devam ettirilen bu meslekle ne yazık ki Kızılcabölük dokumacılıkta hakettiği yeri alamamıştır.
El dokumaları 2-4 veya 6 ayaklı diye tabir edilen ağaçtan yapılmış tezgahlarda dokunmaktadır. Bu tezgahlarda
her türlü fantezi tekstil ürünü, perdelik, masa örtüsü, gömleklik ve buna benzer çeşitler üretilmekte olup,
bu ürünler büyük şehirlerin seçkin mağazalarında büyük ilgi görmektedir. Kızılcabölük tekstil ürünlerinin
yurtdışına ihracatı ile de milli ekonomiye büyük katkılar sağlanmaktadır. 1988 yılında Ege Bölgesi İhracatçılar
Birliği tarafından düzenlenen yarışmada Kızılcabölük birincilik ödülüne layık görülmüştür. Yukarıda belirtilen
şekilde geçim kaynağı tekstile dayalı olan 500 otomatik, 1500 civarında yarı otomatik tezgahta çarşaf, gömleklik,
mendil, sofrabezi, pike, peçete, hambez, masa örtüleri ile son 5 yılda ismini daha iyi duyurmuştur.
Bilgi eklemek için buraya tıklayın
|