İlçede yerleşim 1386 yılında Oğuz Türkleri'nden bir yörük aşiretinin, şimdiki Babadağ'ın 3 km kuzeydoğusundaki Oğuzlar köyüne yerleşmesiyle başlar ve daha sonra ilçenin 4 km doğusundaki Yeniköy'e ve günümüzdeki yerine yerleşim gerçekleşir.

I.Dünya Savaşı sonrasında düşman işgaline uğramayan ilçe, Sivas Kongresi 'ne üye göndermiş, Kurtuluş Savaşı'nda milis kuvvetlerine asker ve malzeme yardımında bulunmuştur. Taş döşeli dar sokakları, tarihi pitoresk yamaç evleri ve konakları ile Babadağ 1879'da büyük bir yangın geçirmiş, bugünkü birçok ev o yangından sonra yapılmıştır. ...

İlçenin doğal yapısı tarıma elverişli değildir. Düşük olan nüfus yoğunluğunun çoğu dokumacılıkla uğraştığından, tarım ve hayvancılık ek bir faaliyet olarak yapılır ve bu faaliyet halkın geçim kaynağı değildir. Tamamı iç tüketime yönelik olmak üzere meyvecilik de yapılmaktadır. İlçedeki toplam tarım alanı 3315 hektardır. Tarım alanlarının %20'si makinal tarıma elverişli, %80'i hayvan gücüyle işlenebilir niteliktedir. Toprağın yapısı yem bitkileri ve kavunculuğa uygundur. Sulanabilir arazi az miktarda olup, kuru tarım yapılmaktadır. Yetiştirilen ürünler arasında hububat ağırlıktadır. Sulu tarım yapılabilen yerlerde taze fasulye, börülce, domates, soğan, salatalık,...

Babadağ barındırdığı toplam nüfus itibariyle Denizli'nin en küçük ilçeleri arasındadır. 2000 nüfus sayımına göre 4848'i merkezde, 3361'i köylerde olmak üzere ilçenin toplam nüfusu 8209 kişidir.

Köylerimizin nüfusu aşağıdaki gibidir: .....
Devamı»»